ПОДСЯ̀ВАМ, -аш, несв.; подсèя, -èеш, мин. св. подся̀х, прич. мин. св. деят. подся̀л, -а, -о, мн. подсèли, прич. мин. страд. подся̀н, -а, -о, мн. подсèни, подсèян и подся̀т, -а, -о, мн. подсèти, св., прех. Диал. 1. Пресявам, отсявам. Вън в двора Марко подсяваше жито за воденицата. Г. Райчев, ЗК, 238. Димкина мама жито подсява. Нар. пес., СбВСт, 230. Яз съм я [робинята] накарал жито да подсева, / пушак да я бие, дано почърнее, / тя не почърнява, нито погрознява. Нар. пес., СбВСт, 75.
2. Посявам, засявам (Н. Геров, РБЯ).