ПОЗАГЛУША̀ВАМ, -аш, несв.; позаглуша̀, -ѝш, мин. св. -ѝх, св., прех. Заглушавам1 малко, слабо. Музиката позаглуши крясъците на децата, но те продължаваха да се чуват. позаглушавам се, позаглуша се страд.


Източник: Речник на българския език (онлайн)