ПОИЗПЛА̀ШЕН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от поизплаша като прил. 1. Който изпитва лека уплаха, страх; малко изплашен, поуплашен. Поизплашените [стражари] не можеха да допуснат, че някой ще им домъкне дезертьорите, въоръжени до пети. Г. Караславов, ОХ II, 293.
2. Който изразява лека уплаха, страх; малко изплашен, поуплашен. Като разбра, че ще я остави сама в тази непозната къща, дъщеря ми ме погледна с поизплашени очи.