ПОЛУТРОПЍЧЕН, -чна, -чно, мн. -чни, прил. Остар. Геогр. Субтропичен; полутропически. Киргизия е страна на големи природни противоположности. В нея има и пустиня, и полутропични области, и северна тундра, и вечни ледове. Л. Мелнишки, ПОС, 56.


Източник: Речник на българския език (онлайн)