ПООБЍРАМ, -аш, несв.; пообера̀, -èш, мин. св. пообра̀х, св., прех. Обирам1 (в 1, З и 4 знач.) някакво количество, обикн. неголямо, обирам каквото е останало. Един ден старата нареди да идат двамата на рабо- та. — Ваньо, — подвикна тя, — ха отърчете до памука, та пооберете каквото е останало. Г. Караславов, Т, 129. Ти май пообра паяжината в мазата? Й. Йовков, ЖС, 168. пообирам се, пообера се страд.