ПООКА̀СТРЯМ, -яш, несв.; поока̀стря, -иш, мин. св. -их, св., прех. Окастрям малко. Поокастрят трънака наоколо и заиграва търнокопът. К. Григоров, ТГ, 5. поокастрям се, поокастря се страд.


Източник: Речник на българския език (онлайн)