ПОСТА̀ВЧИЦА ж. Умал. от поставка. Гардероб лъскав се изправи до задната стена, радио кукна на една поставчица, масичка с мрежеста покривка и два по-хубави стола наредиха. Кр. Григоров, ПЧ, 8. Върху бюрото тури миниатюрен портрет на сребърна поставчица. Д. Вълев, 3, 17.


Източник: Речник на българския език (онлайн)