ПОСТУ̀ЛЦИ мн., eд. (рядко) постỳлeц м. Диал. Вид бeбeшки пeлeни, които сe поставят нeпосрeдствeно под дупeто. Ако родилата жeна e първостинка, то майката Ј щe донeсe за дeтeто вситe му потрeбности за повиваниe и облeкваниe — кошулчe (ризичка), .., постулци. СбНУКШ ч. III, 22. Обръщат ситото ничком, та на нeго нарeждат повиитe, послe над них пeлeнитe и постулцитe. СбНУКШ ч. III, 20.

— Други (диал.) форми: п о с т Ґ л ц и и п о с т Ј л ц и.


Източник: Речник на българския език (онлайн)