ПРЕПЯ̀ВКА, мн. препѐвки, ж. 1. Препяване. Бела се кърпа белее, / Ненко за Райка лудее. — Така го препя Донка. Ненко след тая препявка сети, че му стана сладко на сърцето. Т. Влайков, Съч. I, 1941, 34.
2. Специално съчинена песен, с която някой прнепява, закача, задиря някого. Пееше и битови новели, коледни, хороводни, седенкарски песни и много препевки. ЛФ, 1958, бр. 16, 7.