ПРИБО̀ДКА ж. Диал. Пръчка, която се забива, затъква в горната част на купа слама и под., за да я крепи. Най-горний сноп обръщат надолу с клас .. Отгоре те забиват една остра тояга, коя зоват прибодка. Г. С. Раковски, П I, 57. Тогай баща ми .. го [житото] гради на купен, голем до небето. Кога да забоде прибодка, не можа да я забоде от небото. Нар. прик., БНТв Х, 278.