ПРЍПЕЧЕН, -чна, -чно, мн. -чни, прил. Който е изложен на припек. Момчето Жельо предпочиташе една долчинка, която въдеше много раци .. Не много стръмна, камениста и припечна, с бистра вода и прозрачни вирчета. Д. Фучеджиев, Пл, 1969, кн. 23, 6. След два часа път Славчо намери удобно, припечно място и даде сигнал за почивка. М. Гръбчева, ВИН, 185. От беседката на мандрата се открива прекрасна гледка към припечните склонове на Люлин. ВН, 1959, бр. 2559, 2. Няма нито едно земноводно обаче, което да живее в солената морска вода. В това отношение природата облагодетелствувала влечугите, които са заселили и най-сухите и безводни местности — нажежени пустини и припечни чукари. Н. Боев, Г, 101. Булка гъба се среща само по припечните места на дъбовите, буковите или кестеновите гори. Ив. Димитров, ОП, 51.