ПРОПОВЯ̀ДКА, мн. проповѐдки, ж. Остар. Проповед. — Аз четох, приятелко драга, арабските проповедки; те имат много голямо почитание към Соломона. Кр. Пишурка, МК (побълг.), 466. Ако ся намери помежду им [на турците] някой, който не е дотам упоен от баснословните проповедки на духовенството им .., той ги насърча. ДЗ, 1868, бр. 11, 43.