ПРОТУ̀РЯНЕ ср. Остар. и диал. Отгл. същ. от протурям и от протурям се; усвояване. Отрочето едва може да суче и да гълта ..; чтото глътне детето, то трябува да бъде вече готово за протуряне. Й. Груев, КН 7 (превод), 75. Всичката работа на смиланието и протурянето е да ся стопят тия хранителни вещества, та да ся претворят на едно капливо (водяво), което да може да ся всмукне и попие по смукалните цевчици. КН, 1873, кн. 5, 8.