РАЗВЪ̀ДЕН, -дна, -дно, мн. -дни, прил. Който е свързан с развъждане на животни; разплоден, разплодителен. Кръстосването се явява масов развъден метод. Пр, 1952, кн. 6, 3. На ниско ниво е и развъдната работа. Поради неправилно .. развъждане се наблюдава издребняване на свинете. ВН, 1959, бр. 2559, 2. Такова [с антибиотици] лечение трябва да се прилага към птиците при угояването, а при развъдните стада не бива да се прилага, защото има опасност за по-нататъшно разпространение на болестта. Е. Греков, ИОП (превод), 276. Развъдно стопанство за сърни и елени. Развъдна ферма. Развъден добитък. Развъден завод. Развъдна дейност.