РАЗТЛЀЙВАНЕ1 ср. Отгл. същ. от разтлейвам се1; разтляване1.

РАЗТЛЀЙВАНЕ2 ср. Остар. Книж. Отгл. същ. от разтлейвам се2; разтление, разложение, разтляване2.


Източник: Речник на българския език (онлайн)