РЕБЪРЦЀ, мн. -а̀, ср. Умал. от ребро. Докато опипвах мършавите му ребърца, тук-там удебелени подобно на броеница, .., Беро разговаряше с жената. Н. Антонов, ВОМ, 37. Где намираше той място да скрива всички тия кълчици, зачервени кожици, ребърца и филенца на печеното прасе? Д. Калфов, Избр. разк., 116. Печените ребърца бяха превъзходни.