РЕДКОПРЪ̀СТ, -а, -о, мн. -и, прил. Разг. Който много харчи, който не може да спестява, да икономисва пари, да държи пари в себе си. Как ще задържи пари, за да купи подарък, като е толкова редкопръст.


Източник: Речник на българския език (онлайн)