РЀПИЧЕН, -чна, -чно, мн. -чни, прил. 1. Който се отнася до репица. Тази година репичните посеви се развиха добре. ОФ, 1950, бр. 1774, 2.
2. Който е произведен, получен от репица. Едва след Първата световна война от слънчогледовото семе започнали да получават масло. А то било много по-вкусно от репичното и рапичното и постепенно ги изместило. Н. Боев и др., АРЖ [еа]. Подобри се и качеството на растителните масла, особено на рафинираното репично масло. ВН, 1953, бр. 286, 2.