РЀТРО, мн. няма, ср. 1. Стил от миналото, който обикн. отново е станал актуален, върнал се е на мода. Пътната чанта изглеждаше поожулена, но добре изработена, .. Ласитър изсипа съдържанието ѝ на леглото. Изпаднаха две ризи в стил ретро, които бяха или изключително скъпи… или много евтини. Ив. Златарски, СБ (превод) [еа]. Новата страст към ретрото се използва солидно от рекламните компании. Последен крясък в тази индустрия са календарите със стари постери. .. Колкото по-съвършени стават новите технологии, толкова по-модерно става ретрото. Нов., 2006, бр. 288 [еа]. Докато бях в Москва през първите дни на септември, с интерес гледах телевизия. По всички канали излъчваха .. увлекателни сериали с гръмки заглавия като „Законът“ или „Агентите на КГБ също се влюбват“, заснети в духа ретро на 30-те години. Фак., 2003, кн. 5-6 [еа].

2. Ретромузика. Нашите сурови, походни, опасни песни, сега маскирани в стил диско и ретро, ме канят на последен танц. Л. Левчев, От, 50. Напоследък е трудно да избереш съвременна музика за купон и се налага да опираш до добре познатото ретро. Кап., 2008, бр. 35 [еа]. Обичам да слушам ретро.

3. Нов. Като прил. неизм. Който се отнася до стил от миналото, обикн. отново станал актуален, върнал се на мода. Започна [директорът] да прави домашни посещения извън работно време. Струва ми се, че за него това беше малко ретро и имаше носталгичен привкус. Д. Райкова, К (превод) [еа]. Пътеводителят изглежда толкова ретро, че чак имаш чувството, че първо е бил черно-бял, а после е оцветен. Ег, 2005, бр. 101 [еа]. Колкото по-ретро, толкова по-модерно. Нов., 2006, бр. 288 [еа].

— Лат. retro ‘назад, отзад’.


Източник: Речник на българския език (онлайн)