РЕТУШЍРАНЕ, мн. -ия, ср. Спец. Отгл. същ. от ретуширам и от ретуширам се; ретуш, ретушировка. Документът имаше друга негова снимка, направена почти две седмици по-рано, но ризата изглеждаше по-тъмна, а около лицето му личеше нещо като набола брада. Ефектът бе постигнат чрез изкусно ретуширане. П. Главусанов, ДЧ (превод) [еа].


Източник: Речник на българския език (онлайн)