САБЍЙКА ж. Остар. и диал. Умал. от сабия; сабичка, сабица2, сабле. Заранта на другия ден двама стражари донесоха в щаба една къса сабийка и една хубава чанта за през рамо, които тия намерили сложени до едно дърво. З. Стоянов, ЗБВ ІІ, 142. Тия сабийки, които откупихме за по 5 – 6 рубли, не струваха за нищо; острилото им нещо от просто желязо като тенекия. БСб, 1899, кн. 4, 166.