СБÒРВАНЕ1 ср. Диал. Отгл. същ. от сборвам1 и от сборвам се; сборичкване. За да не земат взаимните нападки по-остър ход и да не са последват с обикновеното при такива случаи сборване, аз и Спас влязохме помежду двата разярени юнака и обърнахме разговора към друга посока. Тр, 1890, кн. 5, 584.
СБÒРВАНЕ2 ср. Диал. Отгл. същ. от сборвам2, сборвам се и от сборвам си; говорене, казване, приказване, сборуване2.