СГОВОРНЍЦА ж. Диал. 1. Жена сговорник (в 1 знач.); сватовница, сватя, сваха, годежарка, годежница, главежница, сгледница, изгледница, изводница, огледница, одумница, предумница.
2. Годеница; главеница, главница2, сгоденица. Подир него тича снаха му и му говори, като отиде в долно село, там има три моми: която му кон фане, тя е негова милна сестра; която му седне насреща, тя е негова сговорница любовница – нея да си земе за стопанка. А. Попстоилов, П II, 178.