СЕРВИТЬÒРЧЕ, мн. -та, ср. Често пренебр. Умал. от сервитьор. Вече не бях скромното сервитьорче от ресторант „Червено знаме“. Бях облечен добре – официално облекло, бяла риза, вратовръзка – неща, които никога дотогава не съм имал. Г. Петров, КДБ, 186. Зад гърба му се усмихваше Пеше – младото сервитьорче, което наскоро бе захвърлило патъците на централен нападател на заводския отбор. К. Колев, ТЕ, 31.