щурàк1, мн. -ци, м. Щур човек.

щурàк2, мн. -ци, м. Диал. Чеп, канела на бъчва, чешма и под. Една чешма с малко корито, с пиринчен щурак стърчеше пред къщата. Ем. Станев.


Източник: Речник на съвременния български книжовен език (онлайн)