бранѐ - единствено число, нечленувано бранѐто - единствено число, членувано
БРАНЀ, мн. -та,
ср. Отгл. същ. от бера; беритба. — А брей, а да оберем боба — .. — Сега не е за бране на боб! Не може да се влезне в местата. Ст. Даскалов, ЕС, 190. Бране на плодове. Бране на тютюн. Бране на билки.Виж повече