подо̀стрен - единствено число, мъжки род, нечленувано подо̀стрения - единствено число, мъжки род, членувано - непълен член подо̀стреният - единствено число, мъжки род, членувано - пълен член подо̀стрена - единствено число, женски род, нечленувано подо̀стрената - единствено число, женски род, членувано подо̀стрено - единствено число, среден род, нечленувано подо̀стреното - единствено число, среден род, членувано подо̀стрени - множествено число, нечленувано подо̀стрените - множествено число, членувано
ПОДО̀СТРЕН, -а, -о,
мн. -и. Прич. мин. страд. от подостря като прил. Който е достатъчно остър, обикн. след специално острене с нож, острилка; наострен. Пред него [генерала] имаше цял куп идеално подострени моливи, макар че пишеше на машина. П. Вежинов, НБК, 200. Христо сръчно забиваше подострените колове в земята. Ст. Марков, ДБ, 382. В колибата на Караиван турците намерили торба подострени рогове. Н. Хайтов, ШГ, 120. — Както ви е известно, господин началник, живота си дадох аз, .., за да туря ред в това книговодство, .. и сега изведнъж .., някакво ондулирано Лили или Вили ще ми чопли там с червените си подострени нокти в главните книги. Д. Калфов, Избр. разк., 28. Той [Кятипинът] сложи на масичката си книжата, мастилницата, подострените си пера и сам седна там, чинно, на крайчеца на дървен, разклатен стол. Д. Талев, ПК, 724. И започваме всички с подострените си калеми,.., да пишем на таблите си. Т. Влайков, Пр. I, 213.Виж повече